اغلب مقاومتهای الكتريكي تابع دما هستند. در فلزات رسانا با افز ايش دما مقاومت الكتريكي افزايش مي يابد در برخي فلزات اين افزايش مقاومت قابل توجه است مثلا در فلزات خالص با گرم كردن به اندازه 100 درجه سلسیوس ، افزايش مقاومت به اندازه 40 تا 50 درصد است ، در حاليكه در آلياژها اين افزايش مقاومت با دما كمتر محسوس است. آلياژهاي خاصي وجود دارند كه تغييرات مقاومت آنها با افزايش دما تقريبا صفر است ( مثل كنستانتان و منگانين ) .

مقاومت الكتريكي الكتروليت ها با تغيير دما به طرز متفاوتي تغيير مي كند.بطوريكه با گرم كردن و افزايش دما مقاومت الكتروليت كاهش مي يابد .

در برخي مواد مثل زغال سنگ و نيمه رسانا ها با افز ايش دما اندازه مقاومت الكتريكي كاهش مي يابد .تغيير مقاومت با دما در نيمه رساناها 10 تا 20 برابر فلزات رساناست و با گرم كردن آنها به اندازه 100 درجه سلسیوس مقاومت الكتريكي آنها حدودا یک پنجاهم ( یا 02/0 ) برابر مي شود.

از اين ويژگي در ساخت دماسنج هاي مقاومتي براي اندازه گيري دماهاي بسيار پايين و يا بسيار بالا كه خارج از گستره كاربرد دماسنج ها جيوه اي است بهره مي گيرند و با توجه به اينكه نيمه رساناها داراي ضريب مقاومت دمايي بسيار بالايي هستند به مقاومت هاي حساس به دما يا ترميستورها ( thermistors ) معروفند.و در كنترل خودكار ، فاصله سنجي و نيز دماسنج هاي خيلي دقيق و بسيار حساس كاربرد دارند.  

دانلود فایل پی دی اف صفحات 16 و 17 فصلنامه رشد آموزش فیزیک شماره 110 - بهار 94